Już w dzieciństwie uczyliśmy się, że kłamstwa są złe i „mają krótkie nogi” bądź jak w przypadku Pinokia – „długie nosy”. Czasami jednak postępujemy nieuczciwie nawet wobec swoich kotów, kiedy na przykład wołamy je do siebie, kusząc przysmakiem, by podstępem spakować do transporterka i zawieźć do lecznicy weterynaryjnej. Mimo że w tej sytuacji kierujemy się dobrymi pobudkami, to część opiekunów zmaga się później z poczuciem winy. Według najnowszych badań aż 80% opiekunów zwierząt domowych twierdzi, że po okłamaniu pupila dręczą ich wyrzuty sumienia. Czy ty też jesteś w tej grupie?
Czy koty wiedzą, kiedy są okłamywane?
Do wypełnienia ankiety zaproszono 2 tys. opiekunów zwierząt domowych. Badacze z firmy Vetster odkryli, że 43% respondentów nie zawsze jest szczera wobec swoich pupili. Około 70% opiekunów uważa, że zwierzę wie, kiedy jest okłamywane. Zauważają oni wówczas, że zwierzaki zmieniają wobec nich swoje zachowanie – dąsają się, ignorują opiekuna bądź nie witają w drzwiach.
Co robimy, gdy dręczą nas wyrzuty sumienia?
Opiekunowie, którzy dopuszczą się wobec pupila kłamstw, jak na przykład ukrycie tabletki w smakołyku, próbują ponownie wkraść się w łaski zwierzaka. Zgodnie z wynikami ankiety – 57% badanych przekupuje kota czy psa, oferując dodatkowe przysmaki, zaś blisko połowa opiekunów (48%) poświęca pupilowi dodatkową uwagę, na przykład bawiąc się z nim.
Aby uzyskać aprobatę swojego zwierzaka, jesteśmy w stanie zrobić wiele. Mimo to 80% opiekunów, którzy wzięli udział w badaniu twierdzi, że pupil wykorzystuje ich poczucie winy na swoją korzyść. Z kolei 56% respondentów zauważyło, że koty czy psy udają dotkniętych, aby zwrócić na siebie uwagę.
źródło: www.marthastewart.com
